Guardo esta pequena quadra de popular António Aleixo e não deixo de sorrir:
Com tanto burro mandando
Em homens com inteligencia
Fico até pensando
Que a burrice é uma ciencia
"Chega-se a ser grande por aquilo que se lê e não por aquilo que se escreve" JORGE LUIS BORGES
Com tanto burro mandando
Em homens com inteligencia
Fico até pensando
Que a burrice é uma ciencia
"Matka, otec, bratr, sestřičko!
Pokud budete číst tento dopis, budu už mrtev nebo blízko smrti. Vím, co těžkou ránu mé jednání bude na vás, ale nezlobte se na mě. Bohužel, nejsme sami v tomto světě. Nedělám to proto, že bych byl unavený životem, právě naopak, protože jsem to moc milovat. Doufám, že mé jednání bude život lepší. Znám cenu života a vím, že to je nejcennější věc. Ale já chci hodně pro vás, pro všechny, tak jsem musel zaplatit hodně. Neztrácejte srdce po oběti mé, řekni Jacek studovat tvrdší a Marta taky. Nikdy nesmíte přijmout nespravedlnosti, ať už v jakékoli formě, bude moje smrt bind vás. Je mi líto, že jsem se nikdy vidět, nebo to, které jsem tolik miloval. Prosím, odpusť mi, že jsem bojoval s vámi tolik. Nenechte se mi šílenec.
Pozdravuj kluky, řeku a les. "
Leite negro da manhã bebemos ao cair da tarde
bebemos ao meio-dia e de madrugada bebemos à noite
bebemos e bebemos
cavamos uma sepultura nos céus onde o espaço sobra
nesta casa mora um homem que cultiva serpentes e escreve
escreve quando cai a noite nach Deutschland
os teus cabelos de ouro Margareta
escreve e sai da casa e as estrelas todas chamejam
e assobia chamando os seus cães
e assobia chamando os seus judeus faz-nos abrir uma vala na areia
manda-nos tocar para a dançaLeite negro da manhã bebemos de noite
bebemos de madrugada e ao meio-dia bebemos ao entardecer
bebemos e bebemos
nesta casa mora um homem que cultiva serpentes e escreve
escreve quando a noite cai nach Deutschland
os teus cabelos de ouro Margareta
os teus cabelos de cinza Shulamite cavamos uma sepultura nos céus
onde o espaço sobraEle grita vocês aí cavem fundo a terra destinada e os outros cantem e toquem
ele puxa a espada que traz à cinta agita-a e os seus olhos são azuis
empurrem as pás mais fundo vocês aí e os outros que continuem
a tocar para a dançaLeite negro da manhã bebemos de noite
bebemos ao meio-dia e de madrugada bebemos ao entardecer
bebemos e bebemos
nesta casa mora um homem os teus cabelos de ouro Margareta
os teus cabelos de cinza Shulamite ele cultiva serpentesToquem mais doce a música da morte grita ele Morte é um capataz
aus Deutschland
ele grita arranhem mais negro esse violino e depois flutuem como fumo
nos ares
depois cavem uma sepultura nas nuvens onde o espaço sobraLeite negro da manhã bebemos de noite
bebemos ao meio-dia Morte é um capataz aus Deutschland
bebemos ao entardecer e pela madrugada bebemos e bebemos
Morte é um capataz aus Deutschland o seu olho é azul
dá-te tiros com balas de chumbo a sua pontaria certeira
nesta casa mora um homem os teus cabelos de ouro Margarete
atiça os seus cães contra nós dá-nos uma sepultura nos céus
cultiva serpentes e sonha Morte é um capataz aus
Deutschlando teu cabelo de ouro Margareta
o teu cabelo cinza Shulamite
Paul Celan (1920-1970) , pseudónimo do poeta Paul Antschel, judeo romeno.
Há 71 anos dava-se a Noite de Cristal (Kristallnacht), ou o pogrom que abriria caminho ao holocausto.